آسان‌ترین راه بدفهمی شیطان‌پرستی مدرن این است که فرض کنیم هرکس واژهٔ شیطان را به کار می‌برد، از همان چیز سخن می‌گوید.
چنین نیست. بنیادی‌ترین جدایی الهیاتی است: برخی شیطان‌پرستان شیطان را عمدتاً نماد، چهره‌ای ادبی، کهن‌الگو یا ابزاری فرهنگی به کار می‌برند. شیطان‌پرستان خداباور او را از نظر معنوی واقعی می‌دانند و ممکن است دعا، آیین، فراخوانی یا پرستش را متوجه او کنند.
چرا همین یک تفاوت چیزهای بسیاری را تغییر می‌دهد
اگر شیطان نمادین باشد، آیین را می‌توان روان‌نمایش، بیان خویش، فلسفه، اعتراض یا کاربرد آگاهانهٔ تصویرها دانست. اگر شیطان موجودی واقعی باشد، آیین کنشی خطاب به کسی یا چیزی بیرون از تخیل خودِ فرد می‌شود.
پس دو نفر می‌توانند همان شمع را روشن کنند و همان پنتاگرام را به کار برند، اما از آن کنش معناهای بسیار متفاوتی منظور کنند.
شیطان‌پرستی خداناباورانه «شیطان‌پرستی جعلی» نیست
در الهیات با شیطان‌پرستان خداناباور اختلاف داریم. این اختلاف نیازمند وانمود کردن به نبود جنبش‌هایشان یا خداباور بودن پنهانی اعضایشان نیست. آن‌ها هویت شیطانی را مطابق فلسفه‌ها و تاریخ‌های خود به کار می‌برند.
Church of Satan و The Satanic Temple نمونه‌های شناخته‌شدهٔ رویکردهای غیرخداباورانه‌اند، اما با یکدیگر هم تفاوت دارند. فروکاستن همهٔ شکل‌های نمادین به یک دسته تقریباً به‌اندازهٔ یکی گرفتن شیطان‌پرستی نمادین و خداباورانه گمراه‌کننده است.
شیطان‌پرستی خداباورانه یک مذهب واحد نیست
اشتباه دیگر، تصور یک کلیسای جهانی واحد برای شیطان‌پرستان خداباور است. مرجع مرکزی وجود ندارد. افراد، محفل‌های کوچک، گروه‌های سرسپردگی، جریان‌های علوم خفیه و کلیساها ممکن است دربارهٔ سرشت شیطان، ارواح دیگر، کیهان‌شناسی، اخلاق، آیین و اهمیت متن‌های قدیمی اختلاف داشته باشند.
کلیسای عالی شیطانی یکی از سازمان‌های این عرصهٔ گسترده‌تر است. الهیات ما صرفاً به این دلیل که روشن منتشرش می‌کنیم، تعریفی جهان‌شمول نمی‌شود.
نمادهای مشترک تبار مشترک را اثبات نمی‌کنند
سنت‌های مدرن علوم خفیه و شیطان‌پرستی واژگان و تصویرها را از منابع تاریخی هم‌پوشان وام می‌گیرند. پنتاگرام، نام لوسیفر، مطالب دیوشناختی یا واژه‌ای مانند ناعلّی ممکن است در بیش از یک جریان دیده شود. شباهت ارزش بررسی دارد، اما به‌خودی‌خود شاهدی بر تبار یا وابستگی سازمانی نیست.
چگونه بفهمیم یک گروه واقعاً چه باور دارد
به نشان بسنده نکنید. بیانیهٔ باور خودِ گروه را بخوانید. بپرسید آیین قرار است چه کند. بررسی کنید آیا شیطان به‌عنوان موجودی واقعی خطاب می‌شود. قواعد اداره و رفتار را ببینید. به‌جای تصویر صفحه یا خلاصه‌های خصمانه، منابع دست‌اول را مقایسه کنید.
این روش از دسته‌بندی همه بر پایهٔ زیبایی‌شناسی کندتر است، اما نقشه‌ای بسیار روشن‌تر از شیطان‌پرستی مدرن می‌دهد.